Hamid Fadishei's Blog

March 18, 2010

صعود به قله بزد

Filed under: Memoir,Persian — fadishei @ 11:04 pm

صعود به کوه بزد در حومه شهرستان تربت جام که جمعه وسط اسفند رخ داد برایم خاطره انگیز بود. چرا که باعث شد دوباره در خیابان های شهری قدم بزنم که ده سال کودکی و نوجوانی ام را آن جا بودم. باجه روزنامه ای که همیشه در اوایل دهه هفتاد به امید خریدن مجله الکترونیک با دوچرخه تا آن جا رکاب می زدم هنوز سر جایش بود. البته مثل همان زمان که همیشه تعطیل بود و مرا کنف می کرد و باید فقط جلد مجله را با حسرت از پشت شیشه اش می دیدم این دفعه هم تعطیل بود.

تعمیرگاه مهندس فخرآبادی هم که طرح کاد سال اول دبیرستان آن جا می رفتم تعطیل بود و نتوانستم این فرد نابغه را یک بار دیگر ببینم. این مهندس در دهه 60 که نفس کشیدن هم کار سختی بود چه برسد به تفریحات، شخصا در تربت جام یک ایستگاه پخش تلویزیونی دایر کرده بود که البته دولتمردان تعطیلش کردند و بدیهی است که چرا تعطیلش کردند.

دیدن آقای اباذری معلم تاریخم در کوه هم که فقط از خوش شانسی من بود. کلی خاطره از کلاس این معلم دارم. معلمی که خیلی از خطوط قرمز رایج را قبول نداشت و می گذاشت در مباحث کلاس راحت از رویشان ویراژ رد شویم و به جای آن خطوط قرمز انسانیت را به ما می آموخت.

از تربت جام به سمت بزد نرسیده به روستا در سمت راست یک فرعی هست که تو را تا پای کوه می برد. انتهای راه و شروع کوه را این عکس نشان می دهد:

بعد از اندکی صعود، تنوع رنگ مسحور کننده ای در پوشش گیاهی به چشم می خورد:

و با ادامه صعود کم کم برف ها نمایان می شوند:

و اندکی بالاتر فقط برف است و برف:

در مسیر این صعود 3000 متری دو جانپناه وجود دارد. اولی در حدود 15 سال قبل ساخته شده و جان پناه دومی که با امکانات پیشرفته و عایق کاری ساخته شده و دارای امکانات اولیه زندگی و برق بادی است در قله قرار دارد. البته باد دکل ژنراتورش را شکسته بود و برق نداشت. این تصویر جان پناه دوم در قله است و همان طور که می بینید آن بالا اوضاع جوی با پایین خیلی متفاوت است و به طور خلاصه توصیفش این طور است که دانه های برف به صورت آدم سیلی می زنند:

جانپناه اول را من افتخار دارم که در مراحل تکمیلش یک آجرش را تا آن بالا بردم. البته کار سختی بود در سن کودکی ولی الان که می بینم خیرش هر هفته به ده ها آدم می رسد خیلی خرسندم. به قول خدا «و هر کس به اندازه مثقال ذره ای کار خوب کند اثرش را می بیند».

Blog at WordPress.com.